Το Σικάγο ήταν προοδευτική πόλη στα τέλη 1800s. Οι δημόσιες μεταφορές ήταν προτεραιότητα για να τραβάνε εργαζόμενους και να φέρνουν καινοτομίες/εμπόριο. Αν και τα tram δεν υπάρχουν πλέον, υπηρέτησαν ως μετάβαση από άλογα σε λεωφορεία. Δύο tram διατηρούνται στο Illinois Railway Museum.
Αρχή 1859. Πρώτα tram: horsecar, 20 επιβάτες, ~3 mph. Καλύτερα από τα πόδια αλλά βραδύ. 6.600 άλογα άφησαν τεράστιες ποσότητες κόπρανας/ουρίας. Πολλοί πέθαναν στην Πυρκαγιά 1871, άλλοι από γρίπη το 1872.
Δοκιμή μικρών ατμολοκομοτίκων 1867: θορυβώδεις, ρύπανση, σπίθες (φόβος πυρκαγιάς). 1882: Chicago City Railways υιοθέτησε τεχνολογία cable car (μοντέλο Σαν Φρανσίσκο). Ταχύτητα 14 mph. Δίκτυο γίνει από τα μεγαλύτερα στον κόσμο.
Από 1890 αντικατέστησαν τα cable cars, ολοκλήρωση 1906. Λιγότερο ακριβή λειτουργία, περισσότεροι επιβάτες.
Πρώτες δεκαετίες 1900s: πληθυσμιακή αύξηση, διαχείριση τεχνολογίας/αποχετεύσεων/εγκληματικότητας. Κίνηση στο Loop εμποδίζει tram, υπερπληρώμενα, ζεστά. Ληστείες στα τέλη γραμμών.
Πόλη/κράτος φόρολόγησαν γραμμές, κατώτατο ταμείο 5 cents παρά την πληθωρισμό. Κέρδη φορολογούμενα 55%, δυσκολία επέκτασης.
1920s: δημοφιλεία αυτοκινήτου απειλεί tram, σύστημα συνέχισε μέχρι 1958. 1945: Green Hornets (πράσινα, γρηγορότερα) αλλά ακόμα αffected από κίνηση/αναβλήσεις. Τελευταίο tram (Green Hornet No. 7213) 22 Ιουνίου 1958.
