Το Wabash Cannonball είναι το τρένο που περιγράφεται σε ένα δημοφιλές τραγούδι με το ίδιο όνομα, το οποίο χρονολογείται στα τέλη του 19ου αιώνα. Σύμφωνα με ορισμένους ιστορικούς μουσικής, η μελωδία προέρχεται αρχικά από ένα τραγούδι που επαινούσε το Homestead Act του 1862, το οποίο επέτρεπε στους αποίκους να διεκδικήσουν γη στα δυτικά εδάφη των Ηνωμένων Πολιτειών. Η πρώτη εκτυπωμένη έκδοση του τραγουδιού εμφανίστηκε το 1882, με διαφορετικό τίτλο, "The Great Rock Island Route," συνθεσμένο από τον J.A. Roff. Το τραγούδι περιέγραφε τον ήχο και τη βροντή μιας ισχυρής ατμομηχανής, η οποία τρέχει στα ράγια με το καμπανάκι να χτυπάει. Το 1904, το "Rock Island Route" είχε γίνει "The Wabash Cannonball" σε μια νέα έκδοση του τραγουδιού από τον William Kindt.
Οι πρώτοι σιδηρόδρομοι διέσχισαν το Γουαμπάς, Ινδιάνα, το 1856, συνδέοντας την πόλη με το Τόλετο, Όχάιο, και σημεία ανατολικά. Διάφορα τρένα που τρέχανε απασχολημένα μεσογειακά δρομολόγια πήραν το όνομα Wabash Cannonball στην ακμή του επιβατικού σιδηροδρόμου, τα τέλη του 19ου αιώνα και αρχές 20ου. Το 1950, το όνομα αναβίωσε για τη διαδρομή Ντίτroit-Σεντ Λούις, ταξίδι 489 μιλίων που πήγαινε περίπου 10 ώρες. Το Wabash Cannonball έκανε την τελευταία του διαδρομή την 30 Απριλίου 1971, όταν το νέο σύστημα Amtrak το άφησε έξω από το νέο εθνικό σιδηροδρομικό δίκτυο.
Το Wabash Cannonball ήταν επίσης ένα φανταστικό τρένο που εξυπηρετούσε τους ομότιμους που ταξίδευαν στην αδυσία με άνετα καθίσματα και δωρεάν γεύματα. Σύμφωνα με μια από τις πολλές φαντασιώδεις ληγενδες του τρένου, ο μικρός αδερφός του Paul Bunyan, ο Cal Bunyan, χτίστηκε το μεγαλύτερο και μακρύτερο σετ ραγιών στον κόσμο. Τα σχέδια καλούσαν τεράστιους σιδηρούς ράγια και ολόκληρο ένα δέντρο redwood για ένα μόνο ράγιο. Τα τρένα που προορίζονταν για το δρομολόγιο αποτελούνταν από 700 βαγόνια, και η ατμομηχανή ήταν τόσο ισχυρή και γρήγορη που το τρένο έφτασε στον προορισμό μια ώρα πριν την αρχική αναχώρηση. Μια νύχτα το τρένο πραγματικά σηκώθηκε από τα ράγια του και άρχισε να πετάει μέσω του νυχτερινού ουρανού, κερνώντας και φανός λάμψοντας. Το τρυπημένο φυτρίνο μπορεί ακόμα να ακούγεται σε όλη την χώρα στις καθαρές νύχτες.
Το 1927, η οικογένεια Carter έκανε την πρώτη ηχογράφηση του "The Wabash Cannonball" για RCA Records. Το 1936, μια πιο upbeat έκδοση του τραγουδιού ηχογραφήθηκε από τον Roy Acuff για Columbia στο άλμπουμ του "The King of Country Music." Πολλούς country καλλιτέχνες εκτέλεσαν το τραγούδι ενώ tourneσαν μέσω του Μεσογείου, όπου τρέχει ο ποταμός Wabash. "The Wabash Cannonball" έγινε θέμα τραγούδι για μαρσιμπαν μπάντα στο Πανεπιστήμιο Κάνσας και το Πανεπιστήμιο Τέξας, και οι αντιπάλες μπάνδες διαγωνίζονται εκτελώντας το τραγούδι σε κάθε παιχνίδι ποδοσφαίρου μεταξύ των δύο πανεπιστημίων.
Το Wabash Cannonball έγινε rockabilly hit τη δεκαετία του 1950, με νέα στίχους από τον Jesse Rodgers για την ανατιτλοφορημένη "Jukebox Cannonball" και ηχογραφήσεις από Bill Haley, Rex Zario, Lonnie Donegan και άλλους. Καλλιτέχνες bluegrass και country το έκαναν standard, συχνά με νέα στίχους και ορχηστράσεις. Ο Jerry Reed, Doc Watson, το Grateful Dead και πολλοί άλλοι country και rock καλλιτέχνες υιοθέτησαν το τραγούδι και το εκτέλεσαν τακτικά σε tourneés.
Πιο πρόσφατα, το όνομα υιοθετήθηκε για ένα νέο μονοπάτι πεζοπορίας που χτίστηκε πάνω σε εγκαταλελειμμένο τμήμα σιδηροδρομικού right-of-way στο βόρειο Όχάιο. Το 2007, η Winsome Games κυκλοφόρησε ένα board game, "Wabash Cannonball," που επέτρεπε στους παίκτες να διαγωνιστούν ως σιδηροδρομικοί τύραννοι. Το Wabash Cannonball είναι επίσης το όνομα ενός μαλακού τυριού κατσίκιας που παράγεται στη νότια Ινδιάνα.
