Το A300 είναι αεροσκάφος που παρήχθη μεταξύ 1972 και 2007 από τον ευρωπαϊκό κατασκευαστή αεροσκάφους Airbus. Είναι μεσαίας εμβέλειας, διπλού κινητήρα, widebody jet που παραχθεί σε διάφορες διαφορετικές διαμορφώσεις. Συνολικά, 561 Airbus A300 αεροπλάνα παραχθήσαν, με πολλά να παραμένουν σε υπηρεσία ως μέρος επιβατικών και εμπορικών στόλων σε όλο τον κόσμο.
Όλες οι εκδόσεις A300 ήταν powered by ένα ζεύγος turbofan jet κινητήρες. Οι περισσότερες A300 μηχανές παράχθηκαν από General Electric, συμπεριλαμβανομένων των CF6 κινητήρων που εγκαταστάθηκαν στα αρχικά A300 μοντέλα. Οι GE CF6 μηχανές χρησιμοποιήθηκαν επίσης στα widebody 767 της Boeing και το 747 jumbojet. Σε ορισμένα χρόνια, το A300 χρησιμοποίησε Pratt & Whitney's PW series κινητήρες. Οι κινητήρες A300 παράγουν πάνω από 60.000 lbs. ώθησης ενώ οι δεξαμενές καυσίμων θα μπορούσαν να κρατήσουν περισσότερο από 18.000 γαλόνια jet fuel.
Το A300 μπορούσε να χτιστεί με διάφορες διαφορετικές διατάξεις καθισμάτων όταν εξοπλίζονταν για εμπορικές αεροπορικές. Πιο συχνά, οι κάθισμα έγιναν από composite υλικά, κάνοντάς τα ισχυρότερα, ελαφριά και πιο άνετα από προηγούμενα designs αεροπορικών καθεδρών. Οι θέσεις συχνά διατάσσονται σε δύο κλάσεις, με first class αποτελούμενη από τρεις σειρές δύο καθεδρών κάθε μία, και economy class με τρεις σειρές με τέσσερις θέσεις στη μέση σειρά, και δύο θέσεις σε κάθε πλευρά των διαδρομών. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα χωρητικότητα έως 345 θέσεων.
Το fuselage A300 χρησιμοποιεί 222-inch cross section, το οποίο σχεδιάστηκε για να μεγιστοποιήσει χώρο επιβατών και φορτίου. Αυτά τα μεγέθη το τοποθετούν στην wide-body κατηγοριοποίηση. Το fuselage ήταν επίσης μακρύ, δίνοντας στο A300 συνολικό μήκος περισσότερο από 175 πόδια. Όπως άλλα μέρη του αεροσκάφους, το fuselage A300 χρησιμοποίησε ελαφριά composite υλικά για αυξημένη αντοχή. Το fuselage περιείχε ομαδοποιημένα, εύρυχα παράθυρα στις περιοχές καθίσματος επιβατών και έως τέσσερις πόρτες έκτακτης ανάγκης σε κάθε πλευρά του αεροσκάφους.
Τα πτερύγια A300 εξυπηρέτησαν όχι μόνο για να παράγουν άντλια, αλλά και ως σημεία προσάρτησης για τους κινητήρες του. Το αεροσκάφος χρησιμοποίησε oversized πτέρυξη timoni και μικρότερο οριζόντιο σταθεροποιητή στο πίσω μέρος για μεγαλύτερη σταθερότητα και manœuvrability. Το πτερύγιο A300 ήταν ελαφρώς πάνω από 147 πόδια. Συνολική επιφάνεια πτερυγίου μετρήθηκε 2,798.7 τετραγωνικά πόδια. Το σχέδιο πτερυγίου A300 ήταν πολύ προηγμένο για την εποχή του και οδήγησε σε ομαλή πτήση ακόμη και σε υψηλά υψόμετρα.
Κατά τη διάρκεια του κύκλου παραγωγής του, το A300 ωφελήθηκε σημαντικά από νέες προόδους στην αεροπορική τεχνολογία. Η Airbus ενημέρωνε ρουτίνα το A300 για να ενσωματώσει νέα ελέγχου. Από τα πρώτα μοντέλα, το A300 χρησιμοποίησε ηλεκτρονικό σύστημα φρεναρίσματος. αργότερα, ένα αυτοματοποιημένο πρόγραμμα flight engineer εγκαταστάθηκε, μειώνοντας το πλῆρωμα πτήσης από τρία σε δύο άτομα. Ένα σύστημα διανομής καυσίμων που μπορούσε να μετακινήσει καύσιμα εντός του συστήματος αποθήκευσης βοήθησε να δώσει στο A300 εξαιρετική ισορροπία στην πτήση.
