Το caboose είναι εικονικό σύμβολο του αμερικανού σιδηροδρόμου. Πρώτη εμφάνιση στη δεκαετία 1840, τα cabooses τροποποιήθηκαν και προσαρμόστηκαν για ποικίλες χρήσεις. Τα cabooses έχουν εξυπηρετήσει ως βασικά living quarters, αποθήκευση εξοπλισμού, γραφεία, παρατηρητικό σημείο και σπίτι για τον φρεναρί. Στην δεκαετία 1980, νέα τεχνολογία έκανε το caboose ξεπερασμένο, αν και τα cabooses εξακολουθούν να απολαμβάνουν περιορισμένη χρήση σήμερα.
Το πρώτο caboose δημιουργήθηκε από έναν συνωμοτητή ονόματι Nat Williams στη γραμμή Auburn και Syracuse στη Νέα Υόρκη. Μπορεμένος από το να κάνει χαρτιά εργασία σε χώρο επιβατών ή βαγόνι αποσκευών, ο Williams έπιπλωσε ένα κενό boxcar με ένα κουτί και ένα βαρέλι για να εξυπηρετήσει ως καρέκλα και γραφείο. Ξεκίνησε να χρησιμοποιεί το κενό χώρο για αποθήκευση εργαλείων, και το caboose γεννήθηκε.
Ο T.B. Watson, συνωμοτητής για Chicago and North Western, χτίσε το πρώτο cupola caboose το 1863. Όταν το κανονικό του caboose ανατεθένταν, άρχισε να χρησιμοποιεί ένα ξύλινο boxcar με τρύπα στην ταράτσα. Ο Watson σωρούσε κουτιά κάτω από την τρύπα ώστε να μπορούσε να καθίσει με το κεφάλι του πάνω από το βαγόνι και να απολαύσει την θέα του τρένου του. Μετά το ταξίδι, περιέγραψε την εμπειρία σε έναν master mechanic, προτείνοντας να προστεθεί ένα "crow's nest" στα cabooses ώστε το πληρώμα να μπορεί να επιθεωρήσει το τρένο ενώ κινούνταν. Αυτό το compartimento παρατήρησης πήρε τη μορφή ενός μικρού διαφανούς χώρου που προεξέχει πάνω από την κορυφή του βαγονιού, κανονικά στο κέντρο του βαγονιού αλλά μερικές φορές προς το τέλος. Το cupola caboose είναι αυτό που σκέφτεσταν ως τυπικό caboose σήμερα.
Στη δεκαετία 1920, τα εμπορικά βαγόνια χτίστηκαν ψηλότερα από τα περισσότερα cupolas. Το Bay Window Caboose σχεδιάστηκε για να αντισταθμίσει, με παράθυρα που προεξέχουν πέρα από το πλάτος άλλων βαγονιών. Αυτό το compartimento παρατήρησης επέτρεπε στο πληρώμα να βλέπει και τις δύο πλευρές του τρένου, ενώ βοηθούσε με τον tunnel clearance. Ήταν επίσης φθηνότερο να χτιστεί από το cupola caboose.
Το transfer caboose ήταν πιθανώς ο τελευταίος τύπος caboose που αναπτύχθηκε ποτέ. Αυτό το βαγόνι χαρακτηριζόταν από μεγάλα ανοιχτά χώρα στα δύο άκρα, με ένα καλύβι στη μέση για προστασία από τα στοιχεία. Χρησιμοποιούταν κυρίως σε μικρές αποστάσεις και μεταφέρονταν μόνο τα απολύτως απαραίτητα. Τα εξωτερικά πλάτφορμες χρησιμοποιούνταν συχνά για μεταφορά εργασιών υλικών και εργαλείων. Αυτά τα βαγόνια συνήθως δεν ταξίδευαν μακριά από τους τελικούς τους σταθμούς.
Το rib-side caboose χαρακτηριζόταν από στενές χάλυβδινές ζώνες που ήταν συγκολλημένες στην πλευρά του βαγονιού για προστιθέμενη προστασία. Το Milwaukee Road χτίσε 315 από αυτά τα βαγόνια από 1939 έως 1951. Το drovers caboose χτίστηκε από Chicago and North Western γύρω στη στροφή του αιώνα για να στεγάζει stockmen και cow punchers ώστε να μπορούν να φροντίσουν ζώα που μεταφέρονταν στο τρένο. Το drovers caboose χαρακτηριζόταν από επάνω κρεβάτια και καθίζηση για 30 επιβάτες εκτός από ανθρακια κουζίνα σε κάθε άκρο, μια τουαλέτα και μια νιπτήρα με νερό canteen.
